ทรานซีฟเวอร์ออปติคัลคืออะไร · ทรานซีฟเวอร์และฟอร์มแฟกเตอร์ · ทรานซีฟเวอร์ออปติคัลและสายเคเบิล · เอกสารประกอบ · CodingBox
CodingBox เอกสารประกอบ

ทรานซีฟเวอร์ออปติคัลคืออะไร

ทรานซีฟเวอร์ออปติคัล (ตัวส่ง + ตัวรับ) คือโมดูลขนาดกะทัดรัดที่ถอดเสียบได้ขณะมีไฟ ซึ่งอยู่ระหว่างอุปกรณ์เครือข่ายกับใยแก้วนำแสง ด้านหนึ่งรับสัญญาณไฟฟ้าจากพอร์ตของสวิตช์ เราเตอร์ เซิร์ฟเวอร์ หรือสตอเรจ อีกด้านหนึ่งแปลงสัญญาณนั้นเป็นแสงมอดูเลตสำหรับใยแก้วนำแสง และทำกลับกันสำหรับแสงที่ส่งกลับมา ในลิงก์ใยแก้วนำแสง (FOL / ВОЛС) ทรานซีฟเวอร์คืออินเทอร์เฟซระหว่างวงจรอิเล็กทรอนิกส์กับแก้ว ทุกสิ่งที่ใยแก้วนำแสงนำพาเริ่มต้นและจบลงที่จุดเดียวนี้

นิยามในบริบทของ FOL

ลิงก์ใยแก้วนำแสงประกอบด้วยแหล่งกำเนิดแสง ตัวกลางส่งสัญญาณ (ใยแก้วนำแสง คอนเนกเตอร์และจุดเชื่อมของมัน และองค์ประกอบแบบพาสซีฟหรือแอ็กทีฟใด ๆ ที่อยู่ระหว่างทาง) และตัวรับแสง ทรานซีฟเวอร์คือส่วนประกอบที่ให้ทั้งแหล่งกำเนิดและตัวรับที่ปลายแต่ละด้าน บรรจุมาในลักษณะที่อุปกรณ์โฮสต์ไม่จำเป็นต้องรู้อะไรเลยเกี่ยวกับความยาวคลื่น ชนิดของใยแก้วนำแสง หรือระยะส่ง — โฮสต์เพียงแลกเปลี่ยนบิตไฟฟ้ากับโมดูลเท่านั้น ดังนั้นระยะส่ง ความยาวคลื่น ชนิดใยแก้วนำแสง (ซิงเกิลโหมดหรือมัลติโหมด) และแม้แต่เทคโนโลยีเครือข่าย (Ethernet, Fibre Channel, PON, InfiniBand) จึงถูกเลือกได้ด้วยการเลือกโมดูล ไม่ใช่ด้วยการเปลี่ยนพอร์ต

ภายในมีอะไรบ้าง

บล็อกฟังก์ชัน
TOSA (ชุดย่อยออปติคัลฝั่งส่ง)เลเซอร์ (VCSEL, FP, DFB, EML) พร้อมไดรเวอร์ของมัน; กำหนดความยาวคลื่นและกำลังส่งออก
ROSA (ชุดย่อยออปติคัลฝั่งรับ)โฟโตไดโอด (PIN หรือ APD) พร้อมตัวขยายทรานส์อิมพีแดนซ์และตัวขยายแบบจำกัด; กำหนดความไว
CDR / DSPรีไทม์ข้อมูลอนุกรม และในโมดูล PAM4 จะปรับความเท่ากันให้ด้วย — ดู CDR
ไมโครคอนโทรลเลอร์ + EEPROMข้อมูลระบุตัวตน, ความสามารถ, การวินิจฉัยแบบดิจิทัล (DDM) และการควบคุมต่าง ๆ ในแผนผังหน่วยความจำ MSA มาตรฐาน
อินเทอร์เฟซไฟฟ้าคอนเนกเตอร์การ์ดเอดจ์ไปยังโฮสต์: เลนดิฟเฟอเรนเชียล 1, 2, 4 หรือ 8 เลน บวกกับสัญญาณควบคุมความเร็วต่ำ
อินเทอร์เฟซออปติคัลคอนเนกเตอร์ LC, SC, MPO-12/16, SN/CS หรือคอนเนกเตอร์อื่น หรือสายทองแดงติดตายบน DAC

แผนผังหน่วยความจำคือส่วนที่ CodingBox ทำงานด้วย ทุกฟิลด์ที่สวิตช์อ่านเพื่อตัดสินใจว่าจะยอมรับโมดูลหรือไม่ ได้แก่ ผู้ผลิต, หมายเลขชิ้นส่วน, หมายเลขซีเรียล, รหัสความสอดคล้อง, ค่าเกณฑ์ ล้วนอยู่ในนั้น ดูฟอร์มแฟกเตอร์และMSA และมาตรฐาน

ทรานซีฟเวอร์ถูกใช้งานที่ไหนบ้าง

พื้นที่ใช้งานโมดูลและเทคโนโลยีทั่วไป
LAN ระดับองค์กรและแคมปัสSFP/SFP+ 1G/10G, อัปลิงก์ 40G/100G — Ethernet
แฟบริกของดาต้าเซ็นเตอร์ลิงก์เซิร์ฟเวอร์ 25G, ลีฟ–สไปน์ 100G/400G/800G — คลัสเตอร์ AI
ทรานสปอร์ตโทรคมนาคมและเมโทรออปติกส์ CWDM/DWDM แบบมีสี, โมดูลปรับความยาวคลื่นได้และโคฮีเรนต์ — CWDM, DWDM
เครือข่ายการเข้าถึงออปติกส์ OLT และ ONU ของ GPON/XGS-PON — PON
เครือข่ายสตอเรจออปติกส์ SW/LW 16/32/64GFC — Fibre Channel
HPC และอินเตอร์คอนเนกต์ AIInfiniBand EDR/HDR/NDR — InfiniBand
ฟรอนต์ฮอลมือถือ, วิดีโอ, อุตสาหกรรมCPRI/eCPRI, SDI, Ethernet อุตสาหกรรมบนออปติกส์ระดับ SFP

ประวัติโดยย่อของฟอร์มแฟกเตอร์

แต่เดิมออปติกส์ถูกบัดกรีติดกับการ์ดสาย: หนึ่งการ์ด หนึ่งระยะส่ง ทรานซีฟเวอร์แบบถอดเสียบทำให้พอร์ตกลายเป็นสากล และทำให้อุตสาหกรรมมาตรฐานตัวเครื่องให้เหลือไม่กี่แบบผ่านข้อตกลงหลายแหล่งผลิต (Multi-Source Agreement)

ช่วงเวลาเหตุการณ์สำคัญระดับอัตราเร็ว
กลางทศวรรษ 1990GBIC — โมดูลออปติคัลถอดเสียบขณะมีไฟตัวแรก (คอนเนกเตอร์ SC)1G
~2001MSA ของ SFP (INF-8074) — ขนาดหนึ่งในสามของ GBIC, คอนเนกเตอร์ LC; XENPAK จากนั้น X2 และ XFP สำหรับ 10G1G; 10G
~2006–2009SFP+ (SFF-8431) นำ 10G เข้าสู่รูปทรงและขนาดตัวเครื่องของ SFP; QSFP (INF-8438) นำสี่เลนมาใช้10G; 4×10G
~2009–2010QSFP+ (SFF-8436) สำหรับ 40GbE; CFP สำหรับ 100G รุ่นแรก40G; 100G
~2014–2016QSFP28 (SFF-8665) ทำให้ 100G กลายเป็นโมดูลขนาดเล็ก; SFP28 นำ 25G มาสู่เซิร์ฟเวอร์; CFP2/CFP4100G; 25G
2016–2018ก่อตั้ง MSA ของ QSFP-DD และ OSFP สำหรับ 400G; SFP-DD; CMIS รวมการจัดการให้เป็นหนึ่งเดียว400G
~2019–2021QSFP-DD/OSFP 400G เริ่มวางจำหน่าย; QSFP56 (200G), SFP56; พลักเกเบิลโคฮีเรนต์ 400ZR200G; 400G
~2022–2024OSFP / QSFP-DD800 800G; QSFP112; ZR+; ออปติกส์ไดรฟ์เชิงเส้น (LPO)800G
2024 →OSFP-XD 16 เลน 1.6T; ออปติกส์แบบรวมแพ็กเกจ (co-packaged) สำหรับสวิตช์ขนาดใหญ่ที่สุด1.6T

แต่ละรุ่นรักษารูปทรงและขนาดตัวเครื่องของรุ่นก่อนหน้าไว้เท่าที่ทำได้ — SFP → SFP+ → SFP28 → SFP56 และ QSFP → QSFP+ → QSFP28 → QSFP56 → QSFP112 — นี่คือเหตุผลที่พอร์ตยุคใหม่มักยังรับโมดูลที่มีอายุมากกว่ายี่สิบปีได้ รายละเอียดแยกตามฟอร์มแฟกเตอร์อยู่ในภาพรวมและการเปรียบเทียบ

วิวัฒนาการของมาตรฐาน

มาตรฐานสามชั้นเป็นตัวกำหนดทรานซีฟเวอร์ เขียนขึ้นโดยหน่วยงานต่างกัน:

  • เชิงกลและเชิงไฟฟ้า — กลุ่ม MSA และ SFF Committee (ปัจจุบันคือ SNIA SFF TA) ได้แก่ ตัวเครื่อง คอนเนกเตอร์ การจัดขา คลาสกำลังไฟ เอกสารต่าง ๆ เช่น INF-8074, SFF-8431, SFF-8665, MSA ของ QSFP-DD และ OSFP ดูแคตตาล็อกสเปก
  • หน่วยความจำการจัดการ — วิธีที่โฮสต์อ่านข้อมูลระบุตัวตนและการวินิจฉัย: Serial ID ของ GBIC ถูกแทนที่ด้วย SFF-8472 (สองแอดเดรส เพิ่ม DDM เข้ามา) จากนั้นเป็น SFF-8636 แบบมีเพจสำหรับ QSFP และสุดท้ายคือ CMIS ที่ไม่ขึ้นกับฟอร์มแฟกเตอร์ พร้อมมาชีนสถานะของโมดูลสำหรับ 400G ขึ้นไป รหัสที่ใช้ร่วมกันอยู่ใน SFF-8024
  • ชั้นกายภาพ (PMD) — สิ่งที่เดินทางบนใยแก้วนำแสง: IEEE 802.3 สำหรับ Ethernet (10GBASE-LR, 100GBASE-DR…), INCITS T11 FC-PI สำหรับ Fibre Channel, IBTA สำหรับ InfiniBand, ITU-T ชุด G สำหรับ PON และผัง DWDM, OIF สำหรับ 400ZR ดูข้อมูลอ้างอิง PMD ของ Ethernet

ผลที่ตามมาต่อความเข้ากันได้คือ โมดูลอาจสมบูรณ์แบบทั้งทางไฟฟ้าและทางแสง แต่ก็ยังถูกปฏิเสธได้ เพราะหน่วยความจำการจัดการของมันไม่ได้บอกสิ่งที่โฮสต์ตัวใดตัวหนึ่งคาดหวัง นี่คือต้นตอของการล็อกผู้ผลิต และเหตุผลที่เครื่องมือเขียนโค้ดมีอยู่

อัตราข้อมูลเติบโตอย่างไร

อัตรารวมเติบโตไปพร้อมกันตามสามแกน:

แกนพัฒนาการ
อัตราต่อเลน1G → 10G → 25G (NRZ) → 50G → 100G (PAM4) → 200G
เลนต่อโมดูล1 → 4 → 8 → 16
การมอดูเลตการเปิด/ปิดแสง (NRZ) → PAM4 แบบ 4 ระดับ → QPSK/16-QAM แบบโคฮีเรนต์สำหรับระยะไกล
อัตรารวมโมดูลทั่วไปช่วงเวลาโดยประมาณ
1GGBIC, SFPทศวรรษ 1990 →
10GXFP, SFP+2002 →
40GQSFP+2010 →
25G / 100GSFP28 / QSFP282015 →
200G / 400GQSFP56 / QSFP-DD, OSFP2019 →
800GOSFP, QSFP-DD8002022 →
1.6TOSFP-XD2024 →

การเปลี่ยนมาใช้ PAM4 ทำให้การแก้ไขข้อผิดพลาดล่วงหน้ากลายเป็นสิ่งจำเป็นและเกิดโมดูลที่ใช้ DSP การเปลี่ยนไปสู่ระยะเกิน 100 km ทำให้การตรวจจับแบบโคฮีเรนต์เข้ามาอยู่ในโมดูลถอดเสียบ ดูFEC และการเจรจาอัตโนมัติและออปติกโคฮีเรนต์

จะไปต่อที่ไหน

ใน CodingBox ทั้งหมดนี้มาบรรจบกันที่หน้าจอเดียว: Check transceiver อ่านหน่วยความจำของโมดูล ระบุฟอร์มแฟกเตอร์และมาตรฐาน และแสดงข้อมูลระบุตัวตนกับ DDM ตามที่เอกสารส่วนที่เหลือนี้อธิบายไว้

สิ่งที่อยู่บนบอร์ดนอกเหนือจากออปติกส์ — ไดรเวอร์, ตัวขยายสัญญาณ, DSP, คอนโทรลเลอร์, แหล่งจ่ายไฟ — ไล่ดูทีละบล็อก: อิเล็กทรอนิกส์ของโมดูล

ฟอร์มแฟกเตอร์รุ่น 1.6T: OSFP224 และ OSFP-XD

ลิงก์ที่ทรานซีฟเวอร์ปิดปลาย — ฟิสิกส์ของใยแก้วนำแสง, การลดทอน, ดิสเพอร์ชัน, งบประมาณ, ระบบสาย, การทดสอบ และเหตุขัดข้อง: ลิงก์ใยแก้วนำแสง

ทรานซีฟเวอร์ในฐานะองค์ประกอบหนึ่งของโครงสร้างพื้นฐานออปติคัลแบบแอ็กทีฟ — เคียงข้างตัวขยายสัญญาณ, ทรานสปอนเดอร์, ROADM, OLT และตัวตรวจติดตาม: โครงสร้างพื้นฐานออปติคัลแบบแอ็กทีฟ; การจับคู่โมดูลให้เข้ากับชนิดใยแก้วนำแสง ระยะทาง คอนเนกเตอร์ และงบประมาณ: ทรานซีฟเวอร์ในลิงก์


หากพบข้อมูลที่ไม่ถูกต้องหรือข้อผิดพลาดในบทความนี้ ให้เลือกข้อความส่วนนั้นแล้วกด Ctrl+Enter เพื่อ