กระแสไบแอส Tx และการเสื่อมสภาพของเลเซอร์
ในบรรดาค่าที่ตรวจวัด DDM ทั้งห้าตัว กระแสไบอัสเลเซอร์เป็นตัวเดียวที่ทำนายอนาคตได้ เลเซอร์จะเสื่อมสภาพโดยต้องการกระแสมากขึ้นเพื่อให้ได้แสงเท่าเดิม ลูปควบคุมของโมดูลจะซ่อนสิ่งนี้ไว้จากค่ากำลังส่ง Tx จนถึงวินาทีสุดท้าย แต่ค่าไบอัสจะแสดงให้เห็นตั้งแต่เดือนแรก เพจนี้อธิบายฟิสิกส์ที่อยู่เบื้องหลังตัวเลขนี้ ลักษณะของค่า “ปกติ” ต่อเลเซอร์แต่ละชนิด วิธีอ่านแนวโน้ม และเวลาที่ควรวางแผนเปลี่ยนเลเซอร์
วิธีขับเลเซอร์
เลเซอร์สารกึ่งตัวนำจะเริ่มเปล่งแสงเมื่อกระแสสูงกว่ากระแสค่าเกณฑ์ I_th เมื่อเกินจุดนี้ กำลังส่งออกจะเพิ่มขึ้นเกือบเป็นเส้นตรงตามกระแส (ประสิทธิภาพความชัน หน่วย mW/mA) ตัวส่งจะตั้งกระแสไบอัสให้สูงกว่ากระแสค่าเกณฑ์ และบวกกระแสมอดูเลชันเพิ่มเข้าไปสำหรับบิต 1 และ 0 DDM รายงานเฉพาะค่าไบอัส (SFF-8472 A2h 100–101, 2 µA ต่อ LSB) ไม่ได้รายงานกระแสมอดูเลชัน
โมดูลส่วนใหญ่ทำงานด้วยลูปการควบคุมกำลังอัตโนมัติ (APC) คือโฟโตไดโอดตรวจวัดจะคอยดูกำลังส่งออก และไดรเวอร์จะปรับไบอัสเพื่อรักษากำลังเฉลี่ยให้คงที่ นี่คือเหตุผลที่กำลังส่ง Tx ใน DDM คงที่อยู่หลายปีในขณะที่ไบอัสค่อย ๆ ไต่ขึ้น และเป็นเหตุผลที่กำลังส่ง Tx ที่คงที่ไม่ได้บอกอะไรเลยเกี่ยวกับการเสื่อมสภาพ
สิ่งที่ทำให้ไบอัสเปลี่ยนแปลง
| สาเหตุ | ทิศทาง | สเกลเวลา | ย้อนกลับได้หรือไม่ |
|---|---|---|---|
| อุณหภูมิ — กระแสค่าเกณฑ์เพิ่มขึ้นแบบเอ็กซ์โพเนนเชียลตามอุณหภูมิ (อุณหภูมิลักษณะเฉพาะ T₀ ≈ 50–70 K สำหรับ DFB) | เพิ่มขึ้น ~1 %/°C สำหรับ DFB ที่ไม่มี TEC ส่วน VCSEL เพิ่มน้อยกว่าจนกว่าจะถึงจุดพลิกกลับจากความร้อน | นาที | ได้ — ทำให้เป็นค่ามาตรฐานก่อนตัดสิน |
| การเสื่อมสภาพตามอายุ — ข้อบกพร่องในย่านแอ็กทีฟทำให้ประสิทธิภาพลดลง | เพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ | เดือนถึงปี | ไม่ได้ |
| จุดตั้งค่าการทำความเย็น (TEC) | ไม่ส่งผลต่อไบอัส แต่เห็นผลในกระแส TEC | — | — |
| การสูญเสียจากการคัปเปิล / สิ่งปนเปื้อนที่หน้าตัด — APC ชดเชยแสงที่ไปถึงใยแก้วนำแสงน้อยลง | เพิ่มขึ้น | ทันทีทันใดหรือค่อยเป็นค่อยไป | บางครั้ง (ทำความสะอาดได้ถ้าไม่ใช่โมดูลแบบไม่มีพิกเทล) |
| ค่าปลอมหรือค่าที่ถูกล็อกตาย | คงที่ | — | — |
ช่วงค่าทั่วไปต่อชนิดเลเซอร์: ค่าทั่วไป
การเสื่อมสภาพแบบค่อยเป็นค่อยไป เทียบกับการตายกะทันหัน
| รูปแบบ | กลไก | ลายเซ็นใน DDM | พบที่ไหน |
|---|---|---|---|
| การเสื่อมสภาพแบบค่อยเป็นค่อยไป | ข้อบกพร่องแบบเส้นมืด, การเกิดออกไซด์ที่หน้าตัด, การแพร่ของสารเจือ ตามอาร์เรเนียส คืออายุการใช้งานลดลงครึ่งหนึ่งทุก +10 °C | ไบอัสไต่ขึ้น 20–50 % ตลอดหลายปี จากนั้นกำลังส่ง Tx จึงตกลงในที่สุด แล้วตามด้วยเหตุขัดข้องด้าน Tx | เลเซอร์ทุกชนิด เร็วที่สุดในโมดูลที่ร้อนและกินไฟสูง |
| ความเสียหายเชิงแสงแบบฉับพลัน (COD) | หน้าตัดหลอมละลายที่ความหนาแน่นเชิงแสงสูง | Tx หายไปทันที ไบอัสอาจกระโดดขึ้นไปถึงขีดจำกัดของไดรเวอร์ | FP/DFB กำลังสูง (ZX, ER, PON OLT) |
| ไฟฟ้าสถิต (ESD) / ไฟกระชาก | ความเสียหายที่รอยต่อ | Tx ตายหรือกำลังลดลงครึ่งหนึ่งระหว่างการอ่านค่าสองครั้งติดกัน | เกิดได้กับทุกชนิด มักเกี่ยวกับการจับต้องโมดูล |
| ไดรเวอร์หรือ APC ทำงานล้มเหลว | วงจรอิเล็กทรอนิกส์ | ไบอัสเป็น 0 หรือสูงสุด, มีแฟล็ก Tx | เกิดได้กับทุกชนิด |
| TEC เสีย | เลเซอร์ร้อนเกินไปหรือความยาวคลื่นดริฟต์ | อะลาร์มอุณหภูมิเลเซอร์, กระแส TEC ถึงขีดจำกัด, ช่องสัญญาณ DWDM ดริฟต์ออกนอกฟิลเตอร์ | DFB/EML ที่มี TEC |
สถิติความเสียหายและผลกระทบระดับแบตช์: ความเสียหาย
เกณฑ์สิ้นอายุการใช้งาน
ผู้ผลิตทดสอบเลเซอร์ตามมาตรฐาน เช่น Telcordia GR-468 และนิยามการสิ้นอายุการใช้งานจากการเปลี่ยนแปลงเทียบกับค่าเริ่มต้น ที่กำลังส่งออกคงที่:
| เกณฑ์ | นิยาม EOL โดยทั่วไป |
|---|---|
| กระแสไบอัส | สูงกว่าค่าที่บันทึกไว้ตอนติดตั้ง +20 % (เข้มงวด สำหรับโทรคมนาคม) … +50 % (ทั่วไป) |
| กระแสค่าเกณฑ์ | +50 % |
| กำลังส่งออกที่กระแสคงที่ | −2 … −3 dB |
สำหรับการตรวจติดตาม: ค่าที่เพิ่มขึ้น 15–20 % จากค่าฐาน คือจุดที่ควรวางแผนเปลี่ยนเลเซอร์ ส่วน +50 % หรือไบอัสที่ชนเพดานของไดรเวอร์แล้ว หมายความว่าโมดูลกำลังอยู่ในช่วงยืมเวลาใช้งาน (การตรวจติดตาม)
การอ่านแนวโน้มให้ถูกต้อง
- ทำให้เป็นค่ามาตรฐานตามอุณหภูมิ เทียบค่าที่อุณหภูมิโมดูลใกล้เคียงกัน หรือพล็อตไบอัสเทียบกับอุณหภูมิแล้วดูส่วนที่เหลือ (residual) การขึ้นอุณหภูมิ +10 °C ในหน้าร้อนเพียงอย่างเดียวก็ทำให้ไบอัสของ DFB เพิ่มขึ้น ~10 % ได้แล้ว
- เทียบกับค่าฐานของโมดูลตัวเอง ไม่ใช่กับโมดูลตัวอื่น โมดูลที่มีหมายเลขชิ้นส่วนเดียวกันสองตัวอาจมีไบอัสต่างกันได้ถึง 30 % ตั้งแต่วันแรก
- ดูที่ความชัน ไม่ใช่ระดับค่า ไบอัสที่สูงแต่คงที่คือเลเซอร์ที่ต้องการกระแสมากเป็นปกติอยู่แล้ว ส่วนไบอัสที่ไต่ขึ้น 1 % ต่อเดือนคือเลเซอร์ที่กำลังตาย
- ตรวจกำลังส่ง Tx เป็นลำดับสุดท้าย เมื่อ APC ชดเชยต่อไปไม่ไหวแล้ว กำลังส่ง Tx จะตก และ Rx ที่ปลายไกลก็จะตกตามไปด้วย ถึงตอนนั้นกราฟไบอัสก็บอกเรื่องราวนี้มาเป็นเดือนแล้ว
- โมดูลหลายเลน เทียบเลนทั้งสี่หรือแปดเลนเข้าด้วยกัน เลนหนึ่งที่เสื่อมสภาพเร็วกว่าเลนอื่น ๆ คือรูปแบบความเสียหายที่พบบ่อยที่สุด (การวินิจฉัยแยกตามเลน)
ชนิดเลเซอร์และการเสื่อมสภาพ
| เลเซอร์ | พฤติกรรมการเสื่อมสภาพ | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| VCSEL 850 nm | อายุการใช้งานยาวนานมากที่กระแสต่ำ ไวต่ออุณหภูมิสูง (เกิดจุดพลิกกลับจากความร้อน) และไฟฟ้าสถิต | ไบอัส 4–9 mA VCSEL ที่ 12 mA ถือว่าน่าสงสัย |
| FP 1310 nm | ทนทาน ราคาถูก อาการกระโดดโหมดแสดงออกเป็นการกระตุกของกำลังเล็กน้อย ไม่ใช่ที่ไบอัส | 1G LX, GPON ONU |
| DFB ไม่มี TEC | ไต่ขึ้นอย่างสม่ำเสมอ ขึ้นกับอุณหภูมิมาก | 10G LR/ER, CWDM, 25G LR |
| DFB/EML ที่มี TEC | ไบอัสคงที่เพราะ TEC รักษาอุณหภูมิไว้ การเสื่อมสภาพจึงแสดงออกเป็นไบอัสที่ไต่ขึ้นทั้งที่อุณหภูมิเลเซอร์คงที่ ส่วนกระแส TEC จะเผยปัญหาด้านสภาพแวดล้อม | DWDM, ER/ZR, 100G LR4 |
| เลเซอร์ CW แบบซิลิคอนโฟโตนิกส์ | เลเซอร์กำลังสูงตัวเดียวใช้ร่วมกันทุกเลน หากตัวนี้เสียก็ทำให้ทั้งโมดูลเสียไปด้วย | 400G DR4/FR4 |
รายละเอียดของส่วนประกอบ: เลเซอร์, วิวัฒนาการของเลเซอร์
ไบอัสในฐานะลายนิ้วมือ
เนื่องจากไบอัสแตกต่างกันไปในเลเซอร์แต่ละตัว ไบอัสที่คงที่เท่ากันทั้งแบตช์โมดูลก็บอกอะไรได้พอ ๆ กับกำลังส่ง Tx ที่คงที่ นั่นคือค่าที่ถูกเขียนลงหน่วยความจำไว้ ไม่ได้วัดขึ้นจริง (ระดับค่า DDM) ไบอัสของโมดูลจริงจะขยับตามอุณหภูมิภายในไม่กี่นาทีหลังเสียบใช้งาน
ใน CodingBox
หน้าจอ DDM ในแอป บันทึกไบอัสเทียบกับเวลาและอุณหภูมิไว้ โมดูลที่อ่านค่าตอนตรวจรับเข้า แล้วอ่านอีกครั้งตอนถอดออกมา จะแสดงชีวิตทั้งหมดของมันในกราฟเดียว การเก็บค่าที่อ่านได้ตอนติดตั้งไว้ใน Code database ให้ค่าฐานที่เกณฑ์สิ้นอายุการใช้งานข้างต้นต้องใช้