ลิงก์ใยแก้วนำแสง: แสงนำพาข้อมูลอย่างไร
เนื้อหาทุกส่วนในเอกสารชุดนี้ลงเอยที่จุดเดียวกัน — เส้นใยแก้วหนาหนึ่งในสิบมิลลิเมตรที่นำพาพัลส์ของแสงอินฟราเรด ลิงก์สื่อสารใยแก้วนำแสง คือตัวส่งที่สร้างพัลส์ ระบบใยแก้วนำแสงที่นำพาพัลส์เหล่านั้น และตัวรับที่แปลงกลับเป็นบิต รวมถึงทุกสิ่งที่อยู่ระหว่างทาง ได้แก่ คอนเนกเตอร์ แผงเชื่อมต่อ จุดเชื่อม สปลิตเตอร์ และฟิลเตอร์ หัวข้อนี้อธิบายฟิสิกส์และวิศวกรรมเบื้องหลังห่วงโซ่ดังกล่าวในระดับความลึกที่จำเป็นต่อการออกแบบ ทดสอบ และแก้ไขปัญหาลิงก์ — เหตุใดแสงจึงอยู่ในใยแก้วนำแสง อะไรทำให้แสงอ่อนลงและเลอะ ออปติกที่กำหนดให้ไปได้ไกลเพียงใด ระบบสายพาสซีฟประกอบด้วยอะไร วัดค่าอย่างไร และเสียหายได้อย่างไร
เหตุใดจึงใช้ใยแก้วนำแสง
| คุณสมบัติ | ใยแก้วนำแสง | สายทองแดง (คู่บิดเกลียว/ทวินแอกซ์) | ผลที่ตามมา |
|---|---|---|---|
| แบนด์วิดท์ × ระยะทาง | แบนด์วิดท์เชิงแสงระดับ THz; 10 km ที่ 100G บนคู่เดียว | 100 m ที่ 10G (RJ45), 3 m ที่ 100G (DAC) | ใยแก้วนำแสงสำหรับทุกระยะที่ไกลเกินแร็ก |
| การลดทอน | 0.2–0.35 dB/km (ซิงเกิลโหมด) | 10–20 dB ต่อ 100 m ที่ 10G | ส่งได้เป็นกิโลเมตรโดยไม่ต้องรีเจนเนอเรต |
| ภูมิคุ้มกันต่อสัญญาณรบกวน | ไม่มี EMI ไม่มีกราวนด์ลูป ไม่มีครอสทอล์ก | ไวต่อการรบกวน | ใยแก้วนำแสงสำหรับระหว่างอาคารและในสถานที่อุตสาหกรรม |
| ขนาดและน้ำหนัก | ใยแก้วนำแสงเคลือบ 250 µm; สาย 12 เส้น ≈ 3 mm | 6–8 mm ต่อคู่ | ความหนาแน่นในท่อร้อยสายและแร็ก |
| ต้นทุน | แก้วราคาถูก ปลายทางราคาแพง (ทรานซีฟเวอร์) | ปลายทางราคาถูก แต่แพงขึ้นตามความเร็ว | ทรานซีฟเวอร์คือศูนย์กลางต้นทุน |
| การจัดการ | หน้าตัดปลายเปราะบาง มีข้อจำกัดรัศมีโค้งงอ ต้องสะอาด | ทนทาน | ทักษะที่หัวข้อนี้ให้ไว้ |
ห่วงโซ่ของลิงก์
ลิงก์หนึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบต่อเนื่องกันเป็นชุด แต่ละองค์ประกอบมีการสูญเสีย และบางองค์ประกอบก็มีความผิดเพี้ยนด้วย
- ตัวส่ง — เลเซอร์หรือ VCSEL ในทรานซีฟเวอร์ ปล่อยแสงกำลัง −8 … +4 dBm ที่ความยาวคลื่น 850, 1310 หรือ 1550 nm (เลเซอร์)
- สายแพตช์คอร์ด — สายจัมเปอร์ยาว 1–5 m จากโมดูลไปยังแผงเชื่อมต่อ มีหน้าตัดปลายคอนเนกเตอร์สองจุด
- แผงเชื่อมต่อ/ODF — อะแดปเตอร์ตรงจุดที่สายจัมเปอร์มาบรรจบกับพิกเทลที่เชื่อมต่อกับสาย
- สาย — ใช้ภายในอาคาร ภายนอกอาคาร หรือแบบผสม ยาวตั้งแต่ไม่กี่เมตรถึงหลายสิบกิโลเมตร มีตั้งแต่หนึ่งเส้นถึงหลายร้อยเส้น (ระบบสายพาสซีฟ)
- จุดเชื่อม สปลิตเตอร์ ฟิลเตอร์ — จุดเชื่อมแบบฟิวชันตลอดเส้นทาง สปลิตเตอร์ของ PON หรือมัลติเพล็กเซอร์ WDM ตรงจุดที่โทโพโลยีต้องการ
- แผงเชื่อมต่อและสายแพตช์คอร์ดฝั่งปลายไกล — ภาพสะท้อนของฝั่งต้นทาง
- ตัวรับ — โฟโตไดโอดในทรานซีฟเวอร์ฝั่งปลายทาง ต้องการกำลังแสง −12 … −28 dBm ขึ้นอยู่กับชนิด (ตัวรับ)
งบประมาณลิงก์ คือการคำนวณที่รวมการสูญเสียของข้อ 2–6 เข้าด้วยกัน เทียบกับผลต่างระหว่างข้อ 1 และข้อ 7 แล้วเหลือค่าเผื่อไว้ (วิศวกรรมงบประมาณลิงก์)
สี่สิ่งที่จำกัดลิงก์
| ข้อจำกัด | คืออะไร | ครอบคลุม | เนื้อหา |
|---|---|---|---|
| การลดทอน | แสงที่สูญเสียไปต่อกิโลเมตรและต่อคอนเนกเตอร์/จุดเชื่อม | งบประมาณกำลัง ระยะส่งบนซิงเกิลโหมด | การลดทอนและหน้าต่างการส่งสัญญาณ |
| ดิสเพอร์ชัน | พัลส์กระจายตัวตามเวลาจนกระทั่งซ้อนทับกัน | ระยะส่งบนมัลติโหมด; ระยะส่งที่ 10G ขึ้นไปบนซิงเกิลโหมดที่ 1550 nm | ดิสเพอร์ชันและแบนด์วิดท์ |
| การสะท้อนและสัญญาณรบกวน | แสงสะท้อนกลับเข้าเลเซอร์ สัญญาณรบกวนของตัวรับ ครอสทอล์ก | ค่าปรับที่หักออกจากงบประมาณ | วิศวกรรมงบประมาณลิงก์ |
| ปรากฏการณ์ไม่เชิงเส้น | ที่กำลังป้อนแสงสูงในระบบ DWDM | การออกแบบลิงก์ระยะไกลแบบขยายสัญญาณ | ปรากฏการณ์ไม่เชิงเส้น |
ใยแก้วนำแสงในหนึ่งย่อหน้า
แสงอยู่ในแกนได้เพราะดัชนีหักเหของแกนสูงกว่าของแคลดดิงเล็กน้อย — การสะท้อนกลับหมดภายใน ใยแก้วนำแสงแบบ ซิงเกิลโหมด (แกน 9 µm) นำพาแสงเส้นทางเดียวและส่งได้ไกลหลายสิบกิโลเมตร ส่วนใยแก้วนำแสงแบบ มัลติโหมด (แกน 50 µm) นำพาแสงหลายร้อยเส้นทางที่มาถึงในเวลาต่างกันเล็กน้อย ซึ่งจำกัดระยะส่งไว้ที่หลักร้อยเมตร แต่ทำให้ใช้งานร่วมกับ VCSEL ราคาถูกที่ 850 nm ได้ รายละเอียด — โหมด รูรับแสงเชิงตัวเลข การสูญเสียจากการโค้งงอ เกรดใยแก้วนำแสง OM1–OM5 และ OS2 — อยู่ใน แสงเดินทางในใยแก้วนำแสงอย่างไร และ คอนเนกเตอร์และชนิดใยแก้วนำแสง
ยุคของลิงก์ใยแก้วนำแสง
| ยุค | ลิงก์โดยทั่วไป | ปัจจัยที่ทำให้เกิดขึ้นได้ |
|---|---|---|
| ทศวรรษ 1980 | LED ที่ 850 nm บนมัลติโหมด, 10–100 Mb/s, < 2 km | ใยแก้วนำแสงสูญเสียต่ำรุ่นแรก, LED |
| ทศวรรษ 1990 | เลเซอร์ 1310 nm บนซิงเกิลโหมด, 155 Mb/s–2.5 Gb/s, 40 km; อีเทอร์เน็ต 1G | เลเซอร์ DFB, คอนเนกเตอร์ SC |
| ทศวรรษ 2000 | 10G ที่ 1310/1550, 80 km; DWDM 40 × 10G ด้วย EDFA | WDM, ตัวขยายสัญญาณ, SFP/XFP |
| ทศวรรษ 2010 | 40/100G แบบขนานและ WDM4; 100G โคฮีเรนต์ระยะไกล; PON ถึงบ้านผู้ใช้ | อาร์เรย์ VCSEL, จุดเริ่มต้นของ PAM4, DSP แบบโคฮีเรนต์ |
| ทศวรรษ 2020 | PAM4 400G/800G ในดาต้าเซ็นเตอร์, โมดูลถอดเสียบโคฮีเรนต์ 400ZR, 50G-PON | DSP ในโมดูล, โฟโตนิกส์ซิลิคอน |
ฝั่งทรานซีฟเวอร์ของประวัติศาสตร์นี้ ดูที่ ทรานซีฟเวอร์คืออะไร
อ่านเพิ่มเติม
- แสงเดินทางในใยแก้วนำแสงอย่างไร — ดัชนีหักเหและการสะท้อนกลับหมดภายใน รูรับแสงเชิงตัวเลข โหมด ซิงเกิลโหมดเทียบกับมัลติโหมด เส้นผ่านศูนย์กลางสนามโหมด ความยาวคลื่นตัดขาด การสูญเสียจากการโค้งงอ เกรดใยแก้วนำแสง
- การลดทอนและหน้าต่างการส่งสัญญาณ — การกระเจิงแบบเรย์ลีและการดูดกลืน จุดพีกของน้ำ หน้าต่าง 850/1310/1550 nm, dB/km ตามชนิดใยแก้วนำแสงและความยาวคลื่น การสูญเสียที่คอนเนกเตอร์และจุดเชื่อม
- ดิสเพอร์ชันและแบนด์วิดท์ — ดิสเพอร์ชันแบบโหมด แบบโครมาติก และแบบโพลาไรเซชัน ผลคูณแบนด์วิดท์–ระยะทาง ระยะส่งที่ถูกจำกัดด้วยดิสเพอร์ชัน การชดเชย
- ชนิดใยแก้วนำแสง — ซิงเกิลโหมด ITU-T G.652–G.657, เกรดมัลติโหมด OM1–OM5, ใยแก้วนำแสงชนิดพิเศษ การสูญเสียจากจุดต่อระหว่างใยแก้วนำแสงต่างชนิด การระบุชนิดใยแก้วนำแสงที่ติดตั้งอยู่
- ปรากฏการณ์ไม่เชิงเส้น — SPM, XPM, FWM, การกระเจิงบริลลูอินและรามาน มีผลที่จุดใด กำลังป้อนแสงที่เหมาะสม การบรรเทาผล
- การสะท้อนและการสูญเสียย้อนกลับ — การสะท้อนแบบเฟรสเนล ค่าการสะท้อนเทียบกับ ORL ค่าทั่วไปต่อองค์ประกอบ ข้อกำหนดของมาตรฐาน การวัด การรักษาระดับการสะท้อนให้ต่ำ
- วิธีการผลิตใยแก้วนำแสง — วัสดุ พรีฟอร์มแบบ MCVD/OVD/VAD/PCVD การดึงและการเคลือบ การทดสอบพิสูจน์แรงดึงและการประกันคุณภาพ ใยแก้วนำแสงชนิดพิเศษ ความหมายในภาคสนาม
- ความน่าเชื่อถือและการเสื่อมสภาพตามอายุ — ความแข็งแรงและความล้าแบบสถิต กฎการโค้งงอและความเครียด กลไกการเสื่อมสภาพตามอายุ อายุการใช้งานของแต่ละส่วน ใยแก้วนำแสงตามยุค การออกแบบเผื่อการเสื่อมสภาพ
- วิศวกรรมงบประมาณลิงก์ — สมการ ค่าเผื่อการสูญเสีย ค่าปรับ นโยบายค่าเผื่อ ตัวอย่างการคำนวณ โอเวอร์โหลดของตัวรับและตัวลดทอนสัญญาณ
- ระบบสายพาสซีฟ — สาย แผงเชื่อมต่อ พิกเทล จุดเชื่อม ตัวลดทอนสัญญาณ สปลิตเตอร์ ฟิลเตอร์ WDM กล่องหุ้ม และค่าเผื่อการสูญเสียของแต่ละอย่าง
- โครงสร้างสายเคเบิล — ชั้นต่าง ๆ ตระกูลสายเคเบิลตั้งแต่ลูสทูบไปจนถึง OPGW และริบบอนแบบม้วนได้ พิกัดทนไฟ รหัสสี การอ่านดาต้าชีตสายเคเบิล การเลือกสายเคเบิล
- โทโพโลยีเครือข่ายใยแก้วนำแสง — จุดต่อจุด ริง เมช ต้นไม้ PON, WDM; ระบบสายแบบมีโครงสร้าง รูปแบบดาต้าเซ็นเตอร์ FTTx การวางแผนจำนวนเส้นใยแก้วนำแสง การป้องกัน
- เส้นทางสายและการติดตั้ง — ท่อร้อยสาย การฝังดินโดยตรง การเดินอากาศ เส้นทางภายในอาคาร ขีดจำกัดของรัศมีโค้งงอและแรงดึง การวางแผนเส้นทาง กล่องต่อสาย การติดป้ายกำกับ การตรวจรับ
- เอกสารและการติดป้ายกำกับ — ชุดบันทึก รูปแบบรหัสระบุ ป้ายกำกับ มาตรฐาน เครื่องมือ กระบวนการและข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- โครงสร้างพื้นฐานเชิงแสงแบบแอ็กทีฟ — พาสซีฟเทียบกับแอ็กทีฟ แผนผังองค์ประกอบแอ็กทีฟ เดซิเบลหายไปที่ไหน ความเป็นเจ้าของและขอบเขตความรับผิดชอบ วงจรชีวิต
- ทรานซีฟเวอร์ในลิงก์ — การจับคู่โมดูลให้เข้ากับใยแก้วนำแสงและระยะทาง งบประมาณจากฝั่งโมดูล คอนเนกเตอร์และโพลาริตี ความเข้ากันได้ การวินิจฉัย ความไม่เข้ากันที่พบบ่อย
- ตัวขยายสัญญาณและการรีเจนเนอเรชัน — เมื่องบประมาณหมดลง EDFA/Raman/SOA/OEO ตำแหน่งติดตั้ง งบประมาณ OSNR การใช้งานสายที่ขยายสัญญาณ จะขยายสัญญาณ รีเจนเนอเรต หรือเปลี่ยนไปใช้โคฮีเรนต์
- อุปกรณ์ทรานสปอร์ตและการเข้าถึง — มีเดียคอนเวอร์เตอร์ ทรานสปอนเดอร์ ROADM, OLT/ONU สวิตช์ป้องกัน ไฟฟ้าและสถานที่ติดตั้ง การจัดการ ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การตรวจติดตามและการจัดการ — ชั้นของการมองเห็นระบบ อะลาร์มและความหมาย เส้นฐานและแนวโน้ม โปรโตคอลและเครื่องมือ การเชื่อมโยงข้อมูลโมดูลกับข้อมูลใยแก้วนำแสง
- การเชื่อมสายและการเข้าหัวสาย — กระบวนการเชื่อมแบบฟิวชัน จุดเชื่อมแบบกลไก พิกเทลและขั้วต่อติดตั้งหน้างาน เกณฑ์การตรวจรับและข้อบกพร่อง
- การทดสอบและการวัด — แหล่งกำเนิดแสงและเพาเวอร์มิเตอร์ OTDR การสูญเสียย้อนกลับ การตรวจสอบหน้าตัดปลาย การรับรอง การใช้ DDM เป็นเครื่องวัด
- การอ่านกราฟ OTDR — พารามิเตอร์การตั้งค่า รายการเหตุการณ์ โซนบอดและช่วงไดนามิก การเฉลี่ยสองทิศทาง ระยะทางไปยังจุดตามเส้นทาง การอ่านค่าผิดพลาด เส้นใยที่มีสัญญาณใช้งานและ PON
- การตรวจสอบและทำความสะอาดหน้าตัดปลาย — ผลของการปนเปื้อน โซนและเกณฑ์ตามมาตรฐาน IEC 61300-3-35 อุปกรณ์และเทคนิค ชนิดของการปนเปื้อน วิธีทำความสะอาด ขั้นตอนปฏิบัติ
- การวิเคราะห์คุณลักษณะใยแก้วนำแสง — จำเป็นต้องทำเมื่อใด การทดสอบ ขีดจำกัดตามแต่ละบริการ การอ่านผลเพื่อระบุชนิดและอายุใยแก้วนำแสง ขั้นตอนและการรายงานผล
- เหตุขัดข้องของระบบสาย — การโค้งงอ สิ่งสกปรก ความไม่เข้ากัน จุดเชื่อมที่ไม่ดี การสะท้อน น้ำ ได้แก่ อาการ ลักษณะเฉพาะ วิธีแก้ไข
- การบำรุงรักษาและการกู้คืนระบบ — วงรอบการบำรุงรักษาเชิงป้องกัน การตรวจติดตาม อะไหล่สำรอง กระบวนการกู้คืนระบบ สาเหตุรากเหง้าของการหยุดทำงาน วงจรชีวิตของระบบสาย
- ความปลอดภัยและการจัดการ — คลาสเลเซอร์และระดับอันตราย กฎการทำงานกับเส้นใยที่มีสัญญาณใช้งาน แก้วและสารเคมี อันตรายในสถานที่ทำงาน การจัดการโมดูลและสาย
- แผนที่มาตรฐาน — ITU-T, IEC, TIA/ISO, Telcordia, IEEE/OIF และเอกสารระดับประเทศ จำแนกตามหน่วยงานและตามงาน เทียบรหัสมาตรฐานเคียงข้างกัน
- อภิธานศัพท์ใยแก้วนำแสง — คำศัพท์เรื่องแสง ชนิดใยแก้วนำแสงและสายเคเบิล อุปกรณ์พาสซีฟ คอนเนกเตอร์ การติดตั้ง การทดสอบ และการปฏิบัติงาน
- ค่าทั่วไป — การลดทอน ค่าเผื่อการสูญเสีย ค่าการสะท้อน รูปทรงเรขาคณิต ดิสเพอร์ชัน ขีดจำกัดทางกล ความยาวคลื่น ตัวเลข OTDR งบประมาณอินเทอร์เฟซ กำลังไฟฟ้าและความปลอดภัย
- สูตรและการคำนวณ — เดซิเบล การลดทอน พารามิเตอร์การนำคลื่น ดิสเพอร์ชัน งบประมาณลิงก์ การสะท้อน OTDR เวลาหน่วง กลศาสตร์ และการนับจำนวนสำหรับวางแผน แต่ละหัวข้อมีตัวอย่างการคำนวณประกอบ
ใน CodingBox
DDM ของทรานซีฟเวอร์คือเพาเวอร์มิเตอร์ในตัวของลิงก์ กำลังส่งที่ปลายด้านหนึ่ง กำลังรับที่ปลายอีกด้านหนึ่ง ผลต่างระหว่างสองค่านี้คือการสูญเสียของระบบสาย — ซึ่ง CodingBox อ่านค่าได้บนโต๊ะทดสอบ ส่วนสวิตช์อ่านค่าได้ขณะใช้งานจริง (DDM ในแอป, กำลัง Rx และงบประมาณลิงก์)