ทรานซีฟเวอร์ PON: OLT และ ONU

ออปติกของ PON ไม่เหมือนทรานซีฟเวอร์แบบจุดต่อจุด: โมดูลหนึ่งตัวคุยกับหลายฝั่ง ทั้งสองทิศทางใช้ความยาวคลื่นต่างกันบนใยแก้วนำแสงเส้นเดียว และขาขึ้นมาถึงในรูปแบบ เบิร์สต์ สิ่งเหล่านี้กำหนดทั้งฮาร์ดแวร์และสิ่งที่เห็นในหน่วยความจำของโมดูล

สองปลายทาง สองโมดูลที่ต่างกันมาก

	โมดูล OLT (ชุมสาย)	โมดูล ONU (ผู้ใช้บริการ)
ฟอร์มแฟกเตอร์	SFP / SFP+ (XGS-PON), และ XFP	SFP “สติก” ของ ONU หรือฝังอยู่ใน ONT
Tx / Rx (GPON)	1490 / 1310 nm	1310 / 1490 nm
ตัวรับ	โหมดเบิร์สต์ — รีเซ็ตระหว่างสล็อตเวลาของแต่ละ ONU	ต่อเนื่อง
ให้บริการ	ONU 32–128 ตัวผ่านสปลิตเตอร์	ผู้ใช้บริการหนึ่งราย
คอนเนกเตอร์	SC/APC (ทั่วไป)	SC/APC

ทั้งสองฝั่งใช้ ดิเพล็กเซอร์ (BOSA) ที่แยกสองความยาวคลื่นลงบนใยแก้วนำแสงเส้นเดียว; ONU ของ GPON ที่มี RF วิดีโอจะเพิ่มความยาวคลื่นที่สาม (ไตรเพล็กเซอร์, 1550 nm)

คลาสงบประมาณออปติคัล

งบประมาณการสูญเสียระหว่าง OLT กับ ONU เป็นตัวกำหนดคลาสของออปติก:

คลาส	ช่วงการสูญเสีย	การใช้งาน
B+	13–28 dB	ตัวเลือกเริ่มต้นทั่วไปของ GPON
C+	17–32 dB	ระยะส่งไกลขึ้น / อัตราส่วนการแบ่งสูงขึ้น
C++	สูงสุดถึง ~35 dB	การแบ่งสัญญาณหรือระยะทางที่สูงมาก

สปลิตเตอร์เพียงอย่างเดียวเสียงบประมาณราว 3 dB ทุกครั้งที่แบ่งเพิ่มเป็นสองเท่า (1:32 ≈ 15–17 dB) ดังนั้นคลาสจึงสำคัญพอ ๆ กับความยาวของใยแก้วนำแสง

DDM บน PON

กำลัง Rx ของ OLT เป็นค่าต่อเบิร์สต์ ตัวเลข “กำลัง Rx” เพียงค่าเดียวบน SFP ของ OLT คือค่าเฉลี่ยหรือค่าจากเบิร์สต์ล่าสุด ส่วนกำลังรับต่อ ONU แต่ละตัวถูกรายงานโดยระบบของ OLT ไม่ใช่จากตัวโมดูล
กำลัง Rx ของ ONU เป็นค่าที่อ่านได้ต่อเนื่องตามปกติ และเป็นสิ่งแรกที่ต้องตรวจสอบเมื่อผู้ใช้บริการมีปัญหา — เทียบกับค่าต่ำสุดของคลาสนั้น (ประมาณ −27 dBm สำหรับ B+)
ค่าเกณฑ์ถูกกำหนดโดยผู้ผลิตโมดูล เช่นเดียวกับโมดูล SFF-8472 ทั่วไป; ดู ระดับ DDM

ข้อมูลระบุตัวตนและการจัดเตรียมระบบ — สติกของ ONU

ONU จะถูกลงทะเบียนบน OLT ด้วย หมายเลขซีเรียล (และในบางเครือข่ายอาจใช้รหัสผ่าน PLOAM หรือ LOID ด้วย) ดังนั้น “สติก” SFP ของ ONU จึงมีข้อมูลระบุตัวตนสองชุด: ข้อมูลระบุตัวตนของโมดูลตาม SFF-8472 ที่อุปกรณ์โฮสต์อ่าน และ ซีเรียล/รหัสผู้ผลิตฝั่ง PON ที่ OLT ใช้ ผู้ให้บริการมักล็อก OLT ให้ใช้ได้เฉพาะผู้ผลิต ONU ที่ได้รับอนุมัติ ดังนั้นการเปลี่ยน ONU มักหมายความว่าสติกตัวใหม่ต้องแสดงซีเรียลและผู้ผลิตที่ OLT รู้จักอยู่แล้ว — ซึ่งเทียบเท่ากับ การล็อกผู้ผลิต ในฝั่ง PON เฟิร์มแวร์ของสติกเปิดให้ตั้งค่าฟิลด์เหล่านี้ได้ ส่วนข้อมูลระบุตัวตนตาม MSA ของโมดูลถูกเขียนโค้ดเหมือน SFP ทั่วไป

ใน CodingBox

CodingBox อ่านและเขียนโค้ด ข้อมูลระบุตัวตนตาม MSA ของโมดูล PON (ผู้ผลิต, หมายเลขชิ้นส่วน, ความยาวคลื่น, DDM) ตามมาตรฐาน SFF-8472 ซึ่งทำให้สติกแสดงข้อมูลระบุตัวตนของโมดูลตามที่พอร์ตโฮสต์คาดหวังได้ การตั้งค่าซีเรียล/PLOAM ในระดับ PON อยู่ในเฟิร์มแวร์ของสติกเอง และตั้งค่าผ่านอินเทอร์เฟซการจัดการของสติก

ข้อขัดข้องภาคสนาม — ONU ไม่ยอมลงทะเบียน, LOS, ระดับสัญญาณเกินคลาส, สติกร้อนเกิน — รวบรวมไว้ใน ปัญหาของ PON

ระดับสัญญาณที่คาดไว้ของ OLT/ONU ตามแต่ละคลาส และเหตุผลที่ Rx จาก DDM ของ OLT เป็นค่าเฉลี่ยของเบิร์สต์: ค่าทั่วไป, ความแม่นยำและข้อจำกัด

เหตุผลที่ตัวรับของ OLT เป็นโหมดเบิร์สต์ และเลเซอร์ของ ONU ดับระหว่างสล็อต — มุมมองด้านโปรโตคอล: PON ทำงานอย่างไร; ช่วงคลาสที่โมดูลต้องรองรับ: คลาส ODN และงบประมาณ

OLT, ONU และตัวขยายระยะเทียบกับอุปกรณ์การเข้าถึงและทรานสปอร์ตอื่น ๆ — คลาส, การป้องกัน, พลังงานและข้อกำหนดของไซต์, การจัดการ: อุปกรณ์ทรานสปอร์ตและการเข้าถึง

หากพบข้อมูลที่ไม่ถูกต้องหรือข้อผิดพลาดในบทความนี้ ให้เลือกข้อความส่วนนั้นแล้วกด Ctrl+Enter เพื่อ