อินเทอร์เฟซ Ethernet แบบออปติคัล

อินเทอร์เฟซเชิงแสงของ Ethernet ใช้รูปแบบการตั้งชื่อแบบ 10GBASE-SR การอ่านส่วนท้ายของชื่อจะบอกสื่อนำสัญญาณ ระยะส่ง และความยาวคลื่นที่ทรานซีฟเวอร์นั้นถูกออกแบบมาให้ใช้

การอ่านส่วนท้ายของชื่อ

S — ระยะส่งสั้นบนใยแก้วนำแสงมัลติโหมด 850 nm
L — ระยะส่งไกลบนใยแก้วนำแสงซิงเกิลโหมด 1310 nm
E / Z — ระยะส่งขยาย/ไกลมากบนซิงเกิลโหมด ประมาณ 1550 nm
R — การเข้ารหัสสาย 64b/66b (10G ขึ้นไป)
ตัวเลขท้ายชื่อคือจำนวนเลน — SR4 และ LR4 ใช้สี่เลน

ตัวอย่างที่พบทั่วไป

อินเทอร์เฟซ	ใยแก้วนำแสง	ความยาวคลื่น
1000BASE-SX	MMF	850 nm
1000BASE-LX	SMF	1310 nm
10GBASE-SR	MMF	850 nm
10GBASE-LR	SMF	1310 nm
100GBASE-SR4	MMF (ใยแก้วนำแสง 8 เส้น)	850 nm ×4
100GBASE-LR4	SMF	1295–1310 nm (CWDM ×4)

ใน CodingBox

โมดูลรายงานอินเทอร์เฟซและความยาวคลื่นที่ตัวเองรองรับไว้ในหน่วยความจำ CodingBox ถอดรหัสฟิลด์เหล่านี้บนหน้าจอ Check transceiver เพื่อให้ยืนยันได้ว่าทรานซีฟเวอร์ตรงกับลิงก์ก่อนนำไปใช้งานจริง

อินเทอร์เฟซเหล่านี้หลายตัว (CWDM4, PSM4, FR/LR, ZR) เริ่มต้นจาก MSA ของอุตสาหกรรมมากกว่าจะเป็นข้อกำหนดของ IEEE — ใครเป็นผู้กำหนดอะไร และคู่ใดใช้งานร่วมกันได้: MSA ของอินเทอร์เฟซเชิงแสง

หากพบข้อมูลที่ไม่ถูกต้องหรือข้อผิดพลาดในบทความนี้ ให้เลือกข้อความส่วนนั้นแล้วกด Ctrl+Enter เพื่อ