คลาส ODN และงบประมาณลิงก์ของ PON
เครือข่ายกระจายสัญญาณออปติคัล (ODN) ของ PON มีงบประมาณการสูญเสียที่กำหนดโดย คลาส: ช่วงการลดทอนระหว่าง OLT กับ ONU ใด ๆ ที่คู่โมดูลซึ่งสอดคล้องตามมาตรฐานทุกคู่ต้องทำงานได้ภายในช่วงนั้น สปลิตเตอร์กินงบประมาณส่วนใหญ่ไป ใยแก้วนำแสงและคอนเนกเตอร์กินส่วนที่เหลือ และสิ่งที่เหลืออยู่คือค่าเผื่อที่ตัดสินว่าลูกค้าที่ปลายสุดของการแบ่ง 1:64 จะยังออนไลน์อยู่ได้หรือไม่ในวันที่อากาศร้อน หน้านี้ให้ข้อมูลคลาสต่าง ๆ องค์ประกอบการสูญเสีย และตัวอย่างการออกแบบที่คำนวณไว้แล้ว
คลาส
| ระบบ | คลาส | ช่วงการสูญเสียของ ODN, dB | หมายเหตุ |
|---|---|---|---|
| GPON (G.984.2) | A | 5–20 | พบน้อย |
| GPON | B | 10–25 | รุ่นเก่า |
| GPON | B+ | 13–28 | ตัวหลักที่ใช้งานจริงสำหรับที่พักอาศัย |
| GPON | C | 15–30 | — |
| GPON | C+ | 17–32 | แบ่งสัญญาณหรือระยะทางมากขึ้น; ตัวรับ APD ทั้งสองด้าน |
| GPON | C++ (เฉพาะผู้ผลิต) | ~20–35 | ขยายเพิ่ม |
| XG(S)-PON (G.987.2 / G.9807.1) | N1 | 14–29 | ค่าตามพิกัด 1 |
| XG(S)-PON | N2 | 16–31 | ค่าตามพิกัด 2 |
| XG(S)-PON | E1 | 18–33 | ขยาย 1 |
| XG(S)-PON | E2 | 20–35 | ขยาย 2 |
| 10G-EPON (802.3av) | PR10 / PR20 / PR30 | สูงสุด 20 / 24 / 29 | การตั้งชื่อแบบ IEEE |
การสูญเสีย ขั้นต่ำ ก็สำคัญเช่นกัน: ONU ที่อยู่ใกล้ OLT เกินไปโดยมีการแบ่งสัญญาณน้อยเกินไปอาจทำให้ตัวรับโอเวอร์โหลดได้ (โอเวอร์โหลดของ ONU แบบ GPON B+ อยู่ที่ −8 dBm) — สายดรอปที่สั้นอาจต้องใช้ตัวลดทอนสัญญาณ (กำลัง Rx และงบประมาณลิงก์)
คลาสของโมดูลที่อยู่เบื้องหลังคลาส ODN
| คลาส | Tx ของ OLT, dBm | ความไวของ Rx ที่ OLT, dBm | Tx ของ ONU, dBm | ความไวของ Rx ที่ ONU, dBm |
|---|---|---|---|---|
| GPON B+ | +1.5 … +5 | −28 | +0.5 … +5 | −27 |
| GPON C+ | +3 … +7 | −32 | +0.5 … +5 | −30 |
| XGS-PON N1 | +2 … +6 | −28 (1270 nm) | +4 … +9 | −28 |
| XGS-PON N2 | +4 … +8 | −30 | +4 … +9 | −28 |
| XGS-PON E1/E2 | +6 … +10 / +8 … +12 | −30 / −32 | +4 … +9 | −28 |
โมดูล OLT และ ONU ต้องเป็นคลาสที่ตรงกัน (หรือดีกว่า); OLT คลาส B+ บน ODN ที่ออกแบบมาสำหรับ C+ จะเสียงบประมาณไป 4 dB (ทรานซีฟเวอร์ PON, ค่าทั่วไป)
องค์ประกอบการสูญเสีย
| องค์ประกอบ | การสูญเสียทั่วไป | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| สปลิตเตอร์ 1:2 | 3.5 dB | ค่าอุดมคติ 3.0 + ส่วนเกิน |
| 1:4 | 7.2 dB | — |
| 1:8 | 10.5 dB | — |
| 1:16 | 13.7 dB | — |
| 1:32 | 17.2 dB | GPON สำหรับที่พักอาศัยทั่วไป |
| 1:64 | 20.5 dB | XGS-PON หรือ GPON คลาส C+ |
| 1:128 | 23.5–24 dB | พบน้อย — ต้องใช้คลาส E |
| ใยแก้วนำแสงสายป้อน + สายกระจาย | 0.35 dB/km ที่ 1310 nm (ขาขึ้น), 0.25 dB/km ที่ 1490/1577 nm | คิดงบประมาณจากความยาวคลื่นที่แย่ที่สุด: ขาขึ้น 1310 nm |
| คู่คอนเนกเตอร์ SC/APC | 0.3–0.5 dB | 3–6 คู่ใน ODN ทั่วไป |
| จุดเชื่อมแบบฟิวชัน | 0.05–0.1 dB | 5–15 จุดต่อเส้นทาง |
| องค์ประกอบการอยู่ร่วมกัน (CEx) | 1–1.5 dB | เมื่อ GPON และ XGS-PON ใช้ ODN ร่วมกัน |
| ฟิลเตอร์วิดีโอโอเวอร์เลย์ / WDM | 0.5–1 dB | หากมีวิดีโอ RF |
| ค่าเผื่อความเสื่อมตามอายุและการซ่อมแซม | 1–3 dB | สำรองไว้สำหรับการออกแบบ |
รายละเอียดองค์ประกอบ: คอนเนกเตอร์และใยแก้วนำแสง
ตัวอย่างการออกแบบที่คำนวณแล้ว: GPON B+, 1:32, 12 km
| รายการ | การสูญเสีย, dB |
|---|---|
| สายป้อน 10 km + สายกระจาย 2 km ที่ 1310 nm | 12 × 0.35 = 4.2 |
| สปลิตเตอร์ 1:32 | 17.2 |
| คอนเนกเตอร์ 5 คู่ | 2.0 |
| จุดเชื่อม 10 จุด | 0.8 |
| การสูญเสียรวมของ ODN | 24.2 |
| ช่วงของคลาส B+ | 13–28 → พอดีโดยเหลือสำรอง 3.8 dB |
| เพิ่ม CEx เพื่อให้อยู่ร่วมกับ XGS-PON ได้ | +1.5 → 25.7 เหลือสำรอง 2.3 dB |
| ODN เดียวกันที่ 1:64 | 24.2 − 17.2 + 20.5 = 27.5 → เหลือสำรอง 0.5 dB: ต้องใช้ออปติกคลาส C+ / N1 |
Rx ที่คาดไว้ของ ONU (ขาลง 1490 nm, OLT +3 dBm): 3 − (12 × 0.25 + 17.2 + 2.0 + 0.8) = −20 dBm → สูงกว่าความไวของ ONU คลาส B+ อยู่ 7 dB Rx ที่คาดไว้ของ OLT ต่อ ONU (ONU ขาขึ้น +2 dBm): 2 − 24.2 = −22.2 dBm → สูงกว่า −28 dBm อยู่ 5.8 dB
ระยะต่างของใยแก้วนำแสงและกฎการแบ่งสัญญาณ
- ระยะต่างของใยแก้วนำแสง (จาก ONU ที่ใกล้ที่สุดถึงไกลที่สุด) — มาตรฐาน 20 km หรือ 40 km หากใช้การวัดระยะแบบขยาย ซึ่งจำกัดเวลาหน่วงปรับสมดุล ไม่ใช่การสูญเสีย
- ระยะส่งเชิงตรรกะสูงสุด — 60 km ใน GPON เมื่อใช้คลาสที่เหมาะสม ส่วนระยะส่งทางกายภาพจริงถูกกำหนดโดยงบประมาณการสูญเสีย
- อัตราส่วนการแบ่งเทียบกับระยะส่ง — ทุกครั้งที่การแบ่งเพิ่มเป็นสองเท่าจะเสียงบประมาณ ~3.3 dB ≈ ใยแก้วนำแสง 9–13 km; 1:32 ที่ 20 km หรือ 1:64 ที่ 10 km คือข้อแลกเปลี่ยนแบบคลาสสิกของ B+/C+
- สปลิตเตอร์ที่ต่อกันเป็นลำดับ (เช่น 1:4 แล้วตามด้วย 1:8) สูญเสียมากกว่า 1:32 ตัวเดียวประมาณ 0.5–1 dB แต่ประหยัดใยแก้วนำแสงสายป้อน
การวัด ODN ที่ติดตั้งแล้ว
| เครื่องมือ | ตำแหน่ง | สิ่งที่ได้ |
|---|---|---|
| เพาเวอร์มิเตอร์ออปติคัลพร้อมฟิลเตอร์ PON (1310/1490/1550) | ที่จุดดรอปของ ONU | กำลังขาลงที่ฝั่งลูกค้า — เทียบกับ Rx ที่คาดไว้ |
| แหล่งกำเนิดแสง + มิเตอร์ | ก่อน OLT เริ่มใช้งานจริง | การสูญเสียตลอดเส้นทางจากต้นทางถึงปลายทาง |
| OTDR ที่รองรับ PON (1310/1490/1550 หรือ 1625/1650 nm นอกแบนด์) | จากฝั่ง ONU หรือจากฝั่ง OLT ผ่านสปลิตเตอร์แบบมีข้อจำกัด | จุดขาดและเหตุการณ์สูญเสียสูง; จากฝั่ง OLT สปลิตเตอร์จะบังการมองเห็นสายดรอปแต่ละเส้น |
| Rx ของ OLT ต่อ ONU | CLI/EMS ของ OLT | กำลังขาขึ้นต่อ ONU จากการวัดระยะ — ตัวเลขภาคสนามที่สำคัญจริง |
| DDM ของ ONU | สติก หรือเว็บ UI ของ ONU, CodingBox บนโต๊ะทดสอบ | Rx ขาลงที่ ONU |
ข้อขัดข้องภาคสนามและลักษณะเฉพาะของแต่ละแบบ: ปัญหาของ PON
ใน CodingBox
ก่อนติดตั้ง การอ่านโมดูล OLT และ ONU บนโต๊ะทดสอบช่วยยืนยัน คลาส (กำลังส่งออกและความไวที่ระบุไว้), ผังความยาวคลื่น และข้อมูลระบุตัวตน — ซึ่งเป็นข้อมูลนำเข้าของงบประมาณข้างต้น ในภาคสนาม การเทียบ Rx จาก DDM ของสติก ONU กับค่าที่ออกแบบไว้จะบอกได้ว่า ODN อยู่ในช่วงของคลาสนั้นหรือไม่ (DDM)
ค่าเผื่อการสูญเสียของสปลิตเตอร์ จุดเชื่อม และคอนเนกเตอร์ พร้อมวิธีคำนวณงบประมาณทั่วไปที่อยู่เบื้องหลังคลาสเหล่านี้: วิศวกรรมงบประมาณลิงก์, อุปกรณ์พาสซีฟ
เหตุผลที่ ODN ต้องใช้ APC และ ORL ≥ 32 dB — ค่าสะท้อนต่อองค์ประกอบ ความไวของเลเซอร์และ BiDi ต่อการสะท้อนกลับ การวัดด้วย OTDR และมิเตอร์ ORL: การสะท้อนกลับและการสูญเสียย้อนกลับ