แฟบริก SAN และระยะทาง

วิธีวางผัง SAN เป็นตัวกำหนดว่าต้องใช้ออปติกส์แบบใด — ตั้งแต่ลิงก์ SW ระยะสั้นภายในแถวตู้แร็ก ไปจนถึงลิงก์ระหว่างสวิตช์แบบ LW/ELW ระหว่างอาคาร และ DWDM สำหรับการจำลองข้อมูลระหว่างไซต์

พื้นฐานของฟาบริก

• ฟาบริกคู่ SAN ที่ใช้งานจริงรันฟาบริกอิสระอย่างสมบูรณ์สองชุด (A และ B); โฮสต์และอาร์เรย์ทุกตัวเชื่อมต่อกับทั้งสองชุด ออปติกที่เสียตัวเดียวจะไม่ทำให้สตอเรจล่มทั้งระบบ — แต่จะทำให้เส้นทางเหลือครึ่งเดียว จึงต้องหาให้เจอ
• โซนนิ่ง ควบคุมว่าตัวเริ่มต้นใดเห็นเป้าหมายใดบ้าง; มันไม่มีผลต่อออปติกส์ แต่หมายความว่าการร้องเรียนว่า “LUN หายไป” อาจซ่อนปัญหาระดับฟิสิคัลเลเยอร์บนเส้นทางใดเส้นทางหนึ่งไว้อยู่
• ISL (ลิงก์ระหว่างสวิตช์) นำพาทราฟฟิกระหว่างสวิตช์ด้วยกัน; มักถูกจัดกลุ่มรวมเป็นทรังก์หลายเส้น ISL คือลิงก์ที่คุ้มค่าที่สุดที่จะตรวจติดตามด้วย DDM

เครดิตบัฟเฟอร์และระยะทาง

FC ไม่มีการสูญเสียได้ด้วยเครดิตบัฟเฟอร์ต่อบัฟเฟอร์: พอร์ตจะส่งได้ก็ต่อเมื่อปลายไกลประกาศว่ามีบัฟเฟอร์ว่างเท่านั้น เมื่อระยะทางเพิ่มขึ้น การเดินทางไป-กลับจะกินเครดิตไปเรื่อย ๆ — ที่ 16GFC เฟรมหนึ่งกินพื้นที่ใยแก้วนำแสงประมาณ 1 km — ดังนั้น ISL ที่ยาวจึงต้องการเครดิตมากกว่า ISL ที่สั้นมาก มิฉะนั้นปริมาณงานจะพังลงทั้งที่ลิงก์ “ขึ้น” อยู่ พอร์ตระยะไกลบนสวิตช์ FC ให้จัดสรรเครดิตเพิ่มต่อลิงก์ได้ แต่ออปติกส์ก็ยังต้องปิดงบประมาณการสูญเสียให้ได้อยู่ดี

การเลือกออปติกส์ตามระยะทาง

ดูทรานซีฟเวอร์และออปติกส์ของ Fibre Channel สำหรับตัวเลขระยะส่งของ SW/LW/ELW

ข้อผิดพลาดระดับฟิสิคัลเลเยอร์ที่พบทั่วไปใน SAN

• การระบายช้า / เครดิตค้าง สืบย้อนไปถึงลิงก์ที่อยู่ในระดับก้ำกึ่งเส้นเดียวที่มี CRC ไต่สูงขึ้น — ตรวจสอบระดับและทำความสะอาดคอนเนกเตอร์ก่อนเป็นอันดับแรก (ลิงก์กระพริบ)
• Mod_Inv บนออปติกตัวใหม่ที่เปลี่ยนเข้าไป — สวิตช์ตรวจสอบข้อมูลระบุตัวตนของโมดูลไม่ผ่าน; ดูการล็อกผู้ผลิต
• เส้นทางฟาบริกหนึ่งเสื่อมสภาพ อีกเส้นทางปกติดี — กรณีคลาสสิกของเลเซอร์ที่กำลังจะตายอยู่ฝั่งใดฝั่งหนึ่ง; เทียบ DDM ระหว่างเส้นทาง A และ B

ใน CodingBox

ก่อนนำออปติกไปใช้ในฟาบริก ให้อ่านค่าบนโต๊ะทดสอบก่อน: ยืนยันรหัสอัตราส่งของ FC ชนิดคลื่น และข้อมูลระบุตัวตนที่สวิตช์คาดหวัง แล้วบันทึกค่า DDM ของมันไว้เป็นค่าฐานที่จะใช้เทียบในภายหลัง สำหรับการเปลี่ยนตัวบนแพลตฟอร์มที่เข้มงวด ให้เขียนโค้ดโมดูลให้เป็นข้อมูลระบุตัวตนที่ผ่านการรับรองใน EEPROM editor