ทรานซีฟเวอร์ในเครือข่ายจัดเก็บข้อมูล
สตอเรจคือสภาพแวดล้อมที่ออปติกมีที่ว่างให้ผิดพลาดน้อยที่สุด: อาร์เรย์, HBA และสวิตช์ SAN ต่างตรวจสอบความถูกต้องของโมดูลทั้งหมด ลิงก์ต้องไม่สูญเสียข้อมูล และทรานซีฟเวอร์ที่ก้ำกึ่งจะแสดงออกมาเป็นเวลาแฝงของแอปพลิเคชันมากกว่าพอร์ตล่ม หน้านี้ครอบคลุมวิธีใช้งานทรานซีฟเวอร์ทั่วทั้งเครือข่ายสตอเรจและสิ่งที่ต้องระวัง
ตำแหน่งของออปติก
| ตำแหน่ง | ออปติกทั่วไป | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| พอร์ตด้านหน้าของอาร์เรย์ | 16/32GFC SFP+/SFP28; Ethernet 25/100G SFP28/QSFP28 | ผู้ผลิตอาร์เรย์เผยแพร่รายการชิ้นส่วนที่ผ่านการรับรอง และมักส่งมอบพร้อมออปติกติดตั้งมาให้แล้ว |
| HBA ของโฮสต์ | 16/32GFC SFP+/SFP28 | HBA มาพร้อมออปติกติดตั้งมาให้; โมดูลของบุคคลที่สามโดยทั่วไปใช้งานได้แต่ทำให้การซัพพอร์ตยุ่งยากขึ้น |
| พอร์ตสวิตช์ SAN และ ISL | SW สำหรับภายในห้อง, LW/ELW สำหรับระยะไกล | การตรวจสอบที่เข้มงวดที่สุด — ดูด้านล่าง |
| NIC ของ IP storage (iSCSI, NVMe/TCP, RoCE) | ออปติก Ethernet 25/100G หรือ DAC | ใช้กฎมาตรฐานของ Ethernet |
| ลิงก์การจำลองข้อมูล | LW/ELW หรือ FC/Ethernet บน DWDM | งบประมาณด้านระยะทางและเวลาแฝง |
การตรวจสอบผู้ผลิตในทุกจุด
แพลตฟอร์มสตอเรจตรวจสอบข้อมูลระบุตัวตนของโมดูลในสามระดับ:
- สวิตช์ SAN — หลายรุ่นแสดงสถานะพอร์ต โมดูลไม่ถูกต้อง สำหรับออปติกที่ไม่ผ่านการรับรอง และปล่อยให้พอร์ตออฟไลน์ไว้ (ออปติกของ FC)
- อาร์เรย์ — ตัวควบคุมอาจบันทึกการแจ้งเตือน SFP ที่ไม่รองรับ หรือปฏิเสธที่จะเปิดพอร์ตขึ้นมา
- HBA — โดยทั่วไปยอมรับได้กว้าง แต่ฝ่ายซัพพอร์ตของผู้ผลิตอาจกำหนดให้ต้องใช้ออปติกที่ผ่านการรับรองก่อนเริ่มตรวจหาสาเหตุปัญหา
นโยบายเชิงปฏิบัติที่ผู้ดูแลระบบส่วนใหญ่ใช้ร่วมกันคือ: ใช้ออปติกที่ผ่านการรับรองบนพอร์ตของอาร์เรย์และสวิตช์ ใช้ของบุคคลที่สามในจุดที่ยอมรับได้ และใช้เครื่องมือเขียนโค้ดเพื่อให้อุปกรณ์ทดแทนแสดงข้อมูลระบุตัวตนตามที่พอร์ตที่เข้มงวดคาดหวัง (ดู การล็อกผู้ผลิต)
ไม่สูญเสียข้อมูล หมายถึง “ช้า” ไม่ใช่ “ล่ม”
FC และ RoCE ไม่ทิ้งเฟรม ดังนั้นออปติกที่เสื่อมสภาพจึงทำให้เกิด ข้อผิดพลาด CRC, เครดิตค้าง (slow-drain) และเวลาแฝงที่เพิ่มขึ้น บน LUN ที่อยู่ด้านหลัง — กลายเป็นตั๋วปัญหาด้านประสิทธิภาพของสตอเรจ ไม่ใช่เหตุขัดข้องของเครือข่าย เส้นทางการวินิจฉัยเหมือนกับลิงก์ทั่วไป (ระดับสัญญาณ → ทำความสะอาด → เปลี่ยน → OTDR) แต่ต้องเริ่มจากอาการที่แอปพลิเคชันแสดงแล้วย้อนกลับไปหาพอร์ต
ระยะทางและการจำลองข้อมูล
- การจำลองข้อมูลแบบซิงโครนัส ถูกจำกัดโดยเวลาแฝง — ในทางปฏิบัติได้ไกลสุดประมาณ 100 km — จึงเป็นเหตุผลที่ไซต์ DR ระยะเมโทรใช้ออปติก LW/ELW หรือ FC บน DWDM
- ISL ระยะไกลต้องการ เครดิตบัฟเฟอร์ เพิ่มเติมนอกเหนือจากงบประมาณออปติคัล; ดู ฟาบริก SAN และระยะทาง
การตรวจติดตาม
ติดตามแนวโน้มของ DDM บนทุกพอร์ต ISL และพอร์ตของอาร์เรย์: การเลื่อนของกำลัง Rx และการเพิ่มขึ้นของไบอัส Tx คือสัญญาณเตือนล่วงหน้าของเลเซอร์ที่กำลังจะเสียในคืนวันศุกร์ บันทึกค่าฐานของออปติกแต่ละตัวไว้ตอนติดตั้ง
ใน CodingBox
อ่านค่าออปติกทุกตัวบนโต๊ะทดสอบก่อนนำเข้าเครือข่ายสตอเรจ: ยืนยันรหัสอัตราของ FC หรือ Ethernet, ชนิดความยาวคลื่น และข้อมูลระบุตัวตนของผู้ผลิต บันทึก DDM ไว้เป็นค่าฐาน และสำหรับพอร์ตที่เข้มงวด — เขียนโค้ดโมดูลให้เป็นข้อมูลระบุตัวตนที่ผ่านการรับรองใน EEPROM editor โดยเก็บข้อมูลเดิมไว้ใน code database
สิ่งที่ Ethernet แบบไม่สูญเสียข้อมูลต้องการจากทุกลิงก์ — PFC, ECN, FEC, CRC เป็นศูนย์: Ethernet แบบไม่สูญเสียข้อมูลสำหรับสตอเรจ; ทรานสปอร์ตที่วิ่งอยู่บนนั้น: NVMe over Fabrics