ปรากฏการณ์ไม่เชิงเส้น: SPM, XPM, FWM, บริลลูอิน และรามาน · ฟิสิกส์ของลิงก์ใยแก้วนำแสง · ลิงก์ใยแก้วนำแสง · เอกสารประกอบ · CodingBox
CodingBox เอกสารประกอบ

ปรากฏการณ์ไม่เชิงเส้น: SPM, XPM, FWM, บริลลูอิน และรามาน

การลดทอนและดิสเพอร์ชันเป็นปรากฏการณ์เชิงเส้น: การเพิ่มกำลังเป็นสองเท่าทำให้เอาต์พุตเพิ่มเป็นสองเท่า และไม่มีอะไรอื่นเปลี่ยนแปลง เมื่อเกินกำลังไม่กี่มิลลิวัตต์ต่อช่องสัญญาณในแกนขนาด 9 µm แก้วจะหยุดมีพฤติกรรมเชิงเส้น — ดัชนีหักเหเริ่มขึ้นอยู่กับความเข้มแสง และแสงเริ่มกระเจิงออกจากการสั่นสะเทือนเชิงเสียงและเชิงโมเลกุลที่มันกระตุ้นขึ้นเอง ในช่วง 10G ช่วงเดียว ปรากฏการณ์นี้มองไม่เห็น ในระบบ DWDM ที่มีตัวขยายสัญญาณและ 80 ช่องสัญญาณตลอดระยะ 1 000 km ปรากฏการณ์นี้เป็นตัวกำหนดกำลังป้อนแสงสูงสุด และด้วยเหตุนี้จึงกำหนดระยะส่งด้วย หน้านี้อธิบายปรากฏการณ์ทั้งห้าอย่าง แต่ละอย่างมีผลเมื่อใด วัดปริมาณอย่างไร และระบบถูกออกแบบมารับมือกับปรากฏการณ์เหล่านี้อย่างไร

เหตุใดใยแก้วนำแสงจึงไม่เชิงเส้นเลย

ปริมาณค่าใน G.652ความหมาย
สัมประสิทธิ์เคอร์ n₂≈ 2.6 × 10⁻²⁰ m²/Wดัชนีหักเหเพิ่มขึ้นตามความเข้มแสง: n = n₀ + n₂·I
พื้นที่ประสิทธิผล A_eff≈ 80 µm² (G.652), 110–150 µm² (G.654.E)ความเข้มแสง = กำลัง ÷ พื้นที่ — แกนขนาดเล็กทำให้แสงรวมตัวกันหนาแน่นขึ้น
สัมประสิทธิ์ไม่เชิงเส้น γ = 2πn₂/(λ·A_eff)≈ 1.3 W⁻¹km⁻¹ (G.652 ที่ 1550 nm), ≈ 0.7 (G.654.E)การเลื่อนเฟสต่อวัตต์ต่อกิโลเมตร
ความยาวประสิทธิผล L_eff = (1 − e^(−αL))/α≈ 20 km สำหรับช่วงยาวที่ 0.2 dB/kmปรากฏการณ์เหล่านี้สะสมตัวส่วนใหญ่ในระยะไม่กี่สิบกิโลเมตรแรกหลังตัวขยายสัญญาณแต่ละตัว
กำลังป้อนแสงทั่วไปต่อช่องสัญญาณ0 … +3 dBm (1–2 mW) สำหรับ DWDM; สูงถึง +10 dBm สำหรับช่องสัญญาณเดียวเฟสไม่เชิงเส้น φ_NL = γ·P·L_eff ≈ 0.03–0.3 rad ต่อช่วง

ปรากฏการณ์เคอร์

ปรากฏการณ์กลไกอาการแย่ที่สุดเมื่อ
การมอดูเลตเฟสตัวเอง (SPM)ความเข้มแสงของพัลส์เองเปลี่ยนเฟสของตัวมันเอง → เชิร์ป → การขยายกว้างของสเปกตรัม; มีปฏิสัมพันธ์กับดิสเพอร์ชันแบบโครมาติกการปิดของไดอะแกรมตา ความผิดเพี้ยนของพัลส์; ในระบบโคฮีเรนต์คือพื้นสัญญาณรบกวนเฟสแบบไม่เชิงเส้นกำลังสูง ช่วงจำนวนมาก ดิสเพอร์ชันต่ำ
การมอดูเลตเฟสไขว้ (XPM)ความเข้มแสงของช่องสัญญาณข้างเคียงมอดูเลตเฟสของช่องสัญญาณหนึ่งจิตเตอร์ด้านเวลาและสัญญาณรบกวนเฟสจากช่องสัญญาณอื่นการเว้นระยะช่องสัญญาณแน่น (50 GHz), ดิสเพอร์ชันเฉพาะที่ต่ำ, ช่องสัญญาณจำนวนมาก
การผสมสี่คลื่น (FWM)ความถี่สามความถี่สร้างความถี่ที่สี่ขึ้นที่ f₁ + f₂ − f₃; ผลผลิตจากการผสมตกลงบนช่องสัญญาณอื่นครอสทอล์กที่เพิ่มขึ้นตามกำลัง³D ≈ 0 (ใยแก้วนำแสง G.653), ระยะห่างช่องสัญญาณเท่ากัน, กำลังสูง

ดิสเพอร์ชันเฉพาะที่ช่วยได้: ทำให้พัลส์ของช่องสัญญาณต่าง ๆ เคลื่อนผ่านกันไป จน XPM/FWM หักล้างกันโดยเฉลี่ย — จึงเป็นเหตุผลที่ G.655 (D ค่าน้อยแต่ไม่เป็นศูนย์) เข้ามาแทน G.653 สำหรับ DWDM และ G.652 (D = 17) ร่วมกับการชดเชยดิสเพอร์ชันหรือ DSP แบบโคฮีเรนต์ ก็เป็นตัวเลือกที่นิยมในปัจจุบัน (ชนิดใยแก้วนำแสง)

ปรากฏการณ์การกระเจิง

ปรากฏการณ์กลไกค่าเกณฑ์อาการเกิดที่ไหน
การกระเจิงบริลลูอินแบบถูกกระตุ้น (SBS)แสงสร้างคลื่นเสียงที่สะท้อนแสงนั้นกลับไปทางด้านหลัง โดยเลื่อนความถี่ไป ≈ 11 GHz≈ +6 … +10 dBm สำหรับแหล่งกำเนิดแบบ CW ที่มีความกว้างเส้นสเปกตรัมแคบ ในเส้น SMF ยาว (ยิ่งเส้นแคบยิ่งมีค่าต่ำกว่านี้)กำลังไปข้างหน้าอิ่มตัว แสงย้อนกลับแรง สัญญาณรบกวนเลเซอร์ CW: การซ้อนสัญญาณวิดีโอแอนะล็อกที่ 1550 nm (+17 dBm) และปั๊ม Raman; บรรเทาได้ด้วย การขยายความกว้างเส้นสเปกตรัม / การสั่นดิเธอร์ (ตัวส่งสัญญาณส่วนใหญ่ทำเช่นนี้)
การกระเจิงรามานแบบถูกกระตุ้น (SRS)โฟตอนสูญเสียพลังงานให้กับการสั่นสะเทือนของโมเลกุล (การเลื่อนสโตกส์ ≈ 13 THz ≈ 100 nm)กำลังรวมเกิน ≈ +20 … +25 dBm ตลอดแบนด์กว้างความเอียงของกำลัง: ช่องสัญญาณความยาวคลื่นสั้นปั๊มพลังงานให้ช่องสัญญาณความยาวคลื่นยาว — แบนด์ C ป้อนพลังงานให้แบนด์ LDWDM แบนด์กว้าง (C+L); จัดการด้วยการเน้นสัญญาณล่วงหน้าและการควบคุมความเอียงของเกน; ใช้โดยตั้งใจใน ตัวขยายสัญญาณรามาน (การขยายสัญญาณและ OSNR)

ความไม่เชิงเส้นมีผลที่ไหน — และไม่มีผลที่ไหน

ระบบค่าปรับจากความไม่เชิงเส้นแนวทางออกแบบรับมือ
ช่วง 10G LR/ER เดี่ยว, −8 … +4 dBmไม่มีไม่ต้องสนใจ
PON ขาลง +3 … +7 dBm, 20 kmไม่มี (ค่าเผื่อ SBS เพียงพอ)ไม่ต้องสนใจ; การซ้อนสัญญาณวิดีโอที่ +17 dBm ใช้การระงับ SBS
DWDM 10G, 40 ช่อง, 8 × 80 km พร้อม EDFAXPM/FWM บน G.655, SPM ทุกที่กำลังป้อนแสง −2 … +1 dBm/ช่อง, แผนที่ดิสเพอร์ชัน, ระยะห่างไม่เท่ากันบน DSF
DWDM แบบโคฮีเรนต์ 100G/400G, 80+ ช่อง, 1 000+ kmสัญญาณรบกวนเฟสแบบไม่เชิงเส้นจำกัดผลกำไร OSNR ที่ได้จากกำลังกำลังป้อนแสงที่เหมาะสมที่สุด ≈ 0 … +2 dBm/ช่อง บน G.652, +3 … +5 บน G.654.E; วางแผนด้วยโมเดล GN
400ZR แบบถอดเสียบได้, ช่วงเดี่ยว ≤ 120 kmเล็กน้อยกำลังป้อนแสง −10 … 0 dBm; ถูกจำกัดโดยการสูญเสีย
ใต้น้ำ 10 000 kmเป็นปัจจัยหลักใยแก้วนำแสง G.654 ที่มี A_eff ขนาดใหญ่, กำลังป้อนแสงต่ำ, ตัวทวนสัญญาณจำนวนมาก, C+L
ช่วงที่ขยายสัญญาณด้วยรามานปั๊มที่ +27 … +30 dBmความสะอาดของคอนเนกเตอร์และความปลอดภัยสำคัญอย่างยิ่ง (ความปลอดภัยและการจัดการ)

กฎ: ปรากฏการณ์ไม่เชิงเส้นจะปรากฏขึ้นเมื่อ กำลังต่อช่องสัญญาณ × จำนวนช่วง มีค่าสูง ช่วงเดียวที่กำลังปานกลางจะไม่แสดงปรากฏการณ์เหล่านี้เลย

การวัดปริมาณ: การแลกเปลี่ยนระหว่าง OSNR กับกำลัง

  • OSNR ดีขึ้น 1 dB ทุก ๆ 1 dB ของกำลังป้อนแสง (ย่านเชิงเส้น)
  • สัญญาณรบกวนจากการรบกวนไม่เชิงเส้น (NLI) เพิ่มขึ้นตามกำลัง³ — คือเพิ่มขึ้น +3 dB ของสัญญาณรบกวนต่อทุก +1 dB ของกำลังป้อนแสง
  • ผลรวมมีจุดที่เหมาะสมที่สุด: ค่าเกณฑ์ไม่เชิงเส้น ซึ่งเป็นจุดที่สัญญาณรบกวน ASE เชิงเส้นเท่ากับ NLI ระบบถูกวางแผนให้อยู่ต่ำกว่าจุดนั้น 1–2 dB โมเดลสัญญาณรบกวนแบบเกาส์เซียน (GN) ประมาณค่า NLI จาก γ, D, ความยาวช่วง, จำนวนช่องสัญญาณ และระยะห่าง; เครื่องมือวางแผนทำการคำนวณนี้ตามแต่ละเส้นทาง
  • DSP แบบโคฮีเรนต์สามารถย้อนแก้ SPM ได้บางส่วน (การแพร่กระจายย้อนกลับเชิงดิจิทัล) แต่แก้ XPM/FWM จากช่องสัญญาณอื่นไม่ได้

สรุปวิธีบรรเทาผล

วิธีเป้าหมายใช้ใน
รักษากำลังป้อนแสงให้ใกล้จุดที่เหมาะสมที่สุด (0 … +3 dBm/ช่อง)ปรากฏการณ์เคอร์ทั้งหมดการออกแบบ DWDM ทุกแบบ
ดิสเพอร์ชันเฉพาะที่ไม่เป็นศูนย์ (G.652 / G.655 แทน G.653)FWM, XPMการเลือกชนิดใยแก้วนำแสง
การจัดการดิสเพอร์ชัน (แผนที่ DCM)ปฏิสัมพันธ์ SPM/XPMDWDM 10G
ใยแก้วนำแสงพื้นที่ประสิทธิผลขนาดใหญ่ (G.654.E)ทั้งหมด (γ ต่ำกว่า)ระยะไกลรุ่นใหม่
ระยะห่างช่องสัญญาณไม่เท่ากันFWMเส้นทาง DSF รุ่นเก่า
การสั่นดิเธอร์ความกว้างเส้นสเปกตรัมSBSCW แอนะล็อก, ปั๊ม
การชดเชยความเอียงของเกน, การเน้นสัญญาณล่วงหน้าSRSDWDM แบนด์กว้าง
DSP แบบโคฮีเรนต์พร้อม NLCSPMระยะไกล 400G ขึ้นไป
การขยายสัญญาณรามานแบบกระจาย(ใช้ SRS) ลดกำลังป้อนแสงที่ต้องใช้ช่วงยาวมากพิเศษ

ใน CodingBox

ปรากฏการณ์ไม่เชิงเส้นอยู่ในระบบสายส่ง ไม่ใช่ในหน่วยความจำของโมดูล — แต่ กำลัง Tx ที่โมดูลระบุไว้ และผังช่องสัญญาณสำหรับโมดูล DWDM แบบปรับความยาวคลื่นได้ คือข้อมูลนำเข้าที่ผู้วางแผนต้องใช้ CodingBox แสดงช่วงกำลัง Tx และฟิลด์ความยาวคลื่น/ช่องสัญญาณ เพื่อให้งบประมาณกำลังป้อนแสงต่อช่องสัญญาณเริ่มต้นจากตัวเลขจริง (Check transceiver, ทรานซีฟเวอร์แบบปรับความยาวคลื่นได้)


หากพบข้อมูลที่ไม่ถูกต้องหรือข้อผิดพลาดในบทความนี้ ให้เลือกข้อความส่วนนั้นแล้วกด Ctrl+Enter เพื่อ